3 پاسخ به “امام خمینی-بیراهه نفاق”

1. بنده فاطمه‌الزهرا می‌گه:

   آذر ۲۷, ۱۳۹۰ در ۱۰:۵۱ ب.ظ

   مگر نه اینکه حضرت زهرا(س) مادر امت اسلامی است؟
   مگر نه اینکه حضرت زهرا(س) پاره تن رسول است؟
   مگر نه اینکه حضرت زهرا(س) اولین شهید راه ولایت است؟
   مگر نه اینکه…
   فکر کنم دکتر شریعتی بهتر گفته باشد که گفت: “فاطمه فاطمه است.”
   پس چرا حالا که بیش از یک ماه از اهانت به حضرت زهرا(س) در بهبهان می گذرد، مسؤلین پیگیر مسئله نبوده اند؟
   ممکن است بعضی از مسؤلین هم بگویند که ماپیگیر مسئله بوده ایم اما …!!!
   اما چی؟
   اما شخص اهانت کننده فرار کرده؟!!
   مگه این سرباز فراری از ریگی گنده‌تره که نمیشه گرفتش یا مثل بعضی آقا زاده‌ها (م.ه) خرش خیلی میره که نمیگیرنش؟!!
   بابا خفه شدیم از بس که …

   من از مسؤلین بهبهان یه سؤالی دارم و اون هم اینه که اگه این شخص به مادر شما اهانت کرده و فحش داده بود، چه وضعی داشتین؟ آیا اون شخص یک شبه دستگیر نمی‌شد؟ جد و آباد طرف رو در نمی‌آوردین؟ اصلاً میتونستید شب راحت بخوابین؟ آرامش داشتین؟ یا این همه بی‌خیال بودین و سکوت می‌کردین؟!!
   اگه بی‌خیال بودین که اُف بر شما. اما اگه برخوردی داشتین لااقل آن برخورد را برای ملتی می‌کردید به مادرشان اهانت شده است (البته خودتون رو جزء این ملت ندانید)
   وگرنه که ما فقط خدا را داریم و لعن آن شخص فراری و کسانی که در این امر مصامحه می‌کنند

   از شما دوستان سایبری تقاضا داریم که با گذاشتن این کامنت در سایت خود، مسؤلین رو از این اتفاق با خبر کنید، شاید که مسؤلین به خواب رفته بهبهان از خواب بیدار شوند

   پاسخ دادن
2. ستایش می‌گه:

   آذر ۲۸, ۱۳۹۰ در ۳:۳۸ ب.ظ

   سلام
   لطفا” در جهت ترویج فرهنگ بصیرت افزایی در آستانه سالروز حماسه ۹دی لینک ذیل را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهید
   http://www.setayesh313.ir/post-321.aspx

   پاسخ دادن
3. مقداد می‌گه:

   آذر ۲۸, ۱۳۹۰ در ۵:۱۶ ب.ظ

   « یک نکته از یک مرتاض هندی
   یک روایت بسیار تکان دهنده

   ۲۷ آذر ۱۳۹۰ توسط حسین مداحی

   یک روز، مرحوم آیت الله میرزا احمد مجتهدی تهرانی که خدا ایشان را غریق رحمت واسعه ی خویش نماید ؛ با حالی خاص به بیان یک روایتی پرداختند که احساس کردم جگرم جلا و صفا پیدا کرد .ایشان فرمودند :روزی فردی آمد خدمت امام معصوم ( امام باقر و یا امام صادق علیهما السلام که تردید از بنده می باشد ) و به ایشان عرض کرد :http://maddahi.ir/my/images/olama/foghaha_M_Mojtahedy_Mojtahedy_Tehrany__5__309589262.jpg
   اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند ، عاقبتش چگونه خواهد بود ؟
   امام در پاسخ به وی فرمودند :
   خداوند به او یک بیماری عطا می نماید تا سختی های آن بیماری کفاره ی گناهانش شود.
   آن مرد دو مرتبه پرسید : اگر مریض نشد چه ؟
   امام مجدد فرمودند : خداوند به او همسایه ای بد می دهد تا اورا اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه ، کفاره ی گناهانش شود .
   آن مرد گفت : اگر همسایه ی بد نصیبش نشد چه ؟
   امام فرمودند : خداوند به او دوست بدی می هد تا وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد ، کفاره ی گناهان دوست ما باشد .
   آن مرد گفت : اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه ؟!
   امام فرمودند : خداوند همسر بدی به او میدهد تا آزار های آن همسر بد ، کفاره ی گناهانش شود .
   آن مرد گفت :اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه ؟
   امام فرمودند : خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می فرماید .
   بازهم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت : و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه ؟
   امام فرمودند :

   به کوری چشم تو ! ما او را شفاعت خواهیم کرد .

   بعد نوشت : این روایت را مهرماه سال گذشته نوشته بودم . امروز با مرور آرشیو یکبار دیگر به آن برخوردم و به اندازه ی کافی لذت بردم . بهمین خاطر دوباره آنرا اینجا نوشتم

   برچسب ها:آیت الله مجتهدی, احمد مجتهدی, امام صادق(ع)

   پاسخ دادن